Wees voorzichtig met waterberging - houdt P-limitatie in stand in schraalgraslanden Kunnen waterberging en natuur samengaan en in het bijzonder waterberging en de schraal- of blauwgraslanden in beekdalen? Door het vaststellen van de netto bijdrage vanuit het beekwater na een overstroming zijn de gevolgen van een winteroverstroming gekwantificeerd in vijf beekdalgraslanden van vier beken verspreid over Nederland. Naast de samenstelling van het sediment, bodem en vegetatie zijn de beek- en vlaktepeilen tijdens de winterperiode gevolgd in de periode van 2003 tot 2008. De sedimentatiehoeveelheden zijn verschillend per beek en per grasland, echter het sedimentpatroon is redelijk gelijk en neemt sterk af met de afstand: erg veel binnen 0-10m van de beekkant en zeer weinig verder dan 10m van de beekkant. De bodem is grotendeels een reflectie van het sedimentatiepatroon. De vegetatiegradient volgt de bodem-sedimentatiegrondwaterstandgradient. De oeverwallen zijn zeer voedselrijk met verder van de beek voedselarmer. De schraalgraslanden liggen vaak ver van de beek en zijn voedselarm en P-gelimiteerd en overstromen met voedselarm beekwater (0,5-1 kgP/ha en 4-12 kgN/ha). P limitatie is essentieel voor het graslandtype. Bij langdurige overstroming met hoge P hoeveelheden houden de schraalgraslanden waarschijnlijk geen stand. Voornamelijk de aanvoer van N en P is een gevolg van de aanvoer van organische stof en in mindere mate van lutum zoals in grote riviergebieden. (Auteurs: F.P. Sival, H. ten Beest en R. Engelbertink)